ภูเขาไฟโบรโม่เจ้าชายผู้สละชีวิตเพื่อชาวเมือง

          ภูเขาไฟโบรโม่ของอินโดนีเซียได้ชื่อว่าเป็นอัญมณีบนมงกุฎของชวาตะวันออกและเป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แม้จะเป็นภูเขาไฟที่มีการปะทุอยู่เป็นระยะแต่ก็มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากใฝ่ฝันจะไปพิชิตโปรโมชั่นครั้งในชีวิตนอกจากความสวยงามแฝงด้วยความน่ากลัวของภูเขาไฟโบรโมยังมีเทศกาลที่น่าสนใจคือเทศกาลยัดยาขาดษฎาซึ่งเป็นพิธีสักการะเทพเจ้าภูเขาไฟโบรโม่อินโดนีเซีย

 ชนเผ่า Tangled ที่นับถือศาสนาฮินดูจะนำพืชผักผลไม้และสัตว์เป็นประโยชน์ลงปากปล่องภูเขาไฟ

เพื่อสังเวยเทพเจ้าตามตำนานเล่าว่าเจ้าชายผู้ปกครองเมือง thinker กับรัชญาไม่มีทายาทสืบสกุล จึงไปบนบานต่อเทพเจ้าแห่งภูเขาไฟโบรโม่เทพเจ้าให้พรตามที่เจ้าชายขอแต่มีข้อแม้ว่าจะต้องเสียสละลูกคนสุดท้ายคือคนที่ 25 โยนลงปากปล่องภูเขาไฟเพื่อสังเวยเทพเจ้าด้วยความรักลูกเจ้าผู้ครองเมืองพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อซ่อนลูกชายคนสุดท้ายไว้

          จนเทพเจ้าภูเขาไฟพิโรธและบันดาลให้ภูเขาไฟโบรโม่ปะทุขึ้นพระโอรสองค์ที่ 15 นามว่าเจ้าชายคริสต์มาสไม่อยากให้ชาวเมืองต้องเดือดร้อนจากการผิดคำสัญญาของบิดาจึงเสียสละปีนขึ้นปากปล่องภูเขาไฟแล้วกระโดดลงไปด้วยสังเวยชีวิตตัวเองตามที่บิดาสัญญาไว้กับเทพเจ้าทำให้ภูเขาไฟสงบลงแทนที่เจ้าชายคริสต์มาสตะโกนขึ้นมาจากปากปล่องภูเขาไฟก่อนจะชื่นใจว่าขอให้ทุกคนมีความสงบสุขสามัคคีกัน

       และหลังจากนี้ขอให้นมัสการเทพเจ้าภูเขาไฟอย่างต่อเนื่องจึงกลายเป็นที่มาของเทศกาลสังเวยภูเขาไฟในปัจจุบัน ปัจจุบันนี้ที่นี่กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวหลายคนนั้นอยากจะไปเยี่ยมชมซึ่งที่นี่นั้น นับว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีประวัติศาสตร์ความเป็นมาที่น่าสนใจเป็นอย่างมากเลยทีเดียว 

          อย่างไรก็ตามประเทศอินโดนีเซียนั้นไม่ได้มีแค่เพียงกล่องไฟโบรโม่เพียงแห่งเดียวเท่านั้นแต่เนื่องจากประเทศอินโดนีเซียนั้นเป็นหมู่เกาะดังนั้นตามเกาะแก่งต่างๆจึงมีแหล่งท่องเที่ยวมากมายที่นักท่องเที่ยวนั้นสามารถไปเพลินกับความงดงามได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งการท่องเที่ยวเชิงทะเล  

         อย่างไรก็ตามอินโดนีเซียนั้นเป็นประเทศที่ค่อนข้างมีความอุดมสมบูรณ์ดังนั้นจะเห็นได้ว่าประเทศอินโดนีเซียมักจะมีข่าวเกี่ยวกับเรื่องของงูขนาดใหญ่หรือแม้แต่จระเข้ขนาดใหญ่ซึ่งถือได้ว่าเป็นสัตว์ที่มีอายุยาวนานแล้วก็เป็นสัตว์ที่มีความน่ากลัวเช่นเดียวกันเพราะเนื่องจากว่าข่าวที่ออกมานั้นส่วนใหญ่ก็จะมีการถูกจระเข้หรือแม้แต่งูทำร้ายร่างกายดังนั้นหากใครก็ตามที่เดินทางไปเที่ยวประเทศอินโดนีเซียควรจะต้องมีการเลือกสถานที่ท่องเที่ยวให้ดีการเดินทางไปเที่ยวตรงแหล่งที่มีหมู่จระเข้ชุกชุมนั้นอาจจะทำให้เกิดอันตรายในการท่องเที่ยวในครั้งนั้นได้นั่นเอง 

 

สนับสนุนเรื่องราวโดย.    ufabet ทางเข้าเล่น

เรื่องเล่าจากที่โรงเรียน

ตำนาน เรื่องเล่าจากที่โรงเรียน 

เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็น เรื่องเล่าจากที่โรงเรียน มันเกิดขึ้นจริงซึ่งเกิดขึ้นสมัยตอนที่ฉันยังเด็กซึ่งตอนนั้นเราจำได้ว่าเราอยู่กับพ่อและแม่พ่อของเรานั้นทำงานเป็นคนเฝ้าโรงเรียนคือฐานโรงเรียนรปภด้วยซึ่งแม่ของเราก็เป็นแม่บ้านอยู่ที่บ้านคอยทำความสะอาดและทำอาหารทำกับข้าวใส่ปิ่นโตข้าวกล่องให้พ่อไปกินที่โรงเรียนทุกวันบ้านเราอยู่ที่ต่างจังหวัดซึ่งจากรายได้จากการเป็นพัดลมของพ่อไม่ได้เยอะมากทำให้เราใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านนอกแต่มันก็สุขสบายดีไม่ได้ขาดเหลืออะไรซึ่งตั้งแต่เกิดมาเราก็อาศัยอยู่ที่บ้านพักแห่งหนึ่งใกล้ๆโรงเรียนซึ่งเป็นบ้านพักของคุณครูเขาจะแจกให้กับพนักงานของคนที่ทำงานที่โรงเรียนซึ่งพ่อของฉันก็เป็นคนหนึ่งในนั้นที่ทำงานที่โรงเรียนดังนั้นจึงได้บ้านพักหลังหนึ่งมาให้ครอบครัวของเราได้อาศัยอยู่ด้วยกัน

ซึ่งหลังจากนั้นฉันก็เรียนที่โรงเรียนใกล้บ้านตลอดเวลา ซึ่งเราก็ใช้ชีวิตอยู่มาตั้งนานหลายปีจนตอนนี้เราก็เรียนถึงชั้นป 4 แล้วเส้นทางออกเราขึ้นป 4 พ่อของเราก็เลือกที่จะออกจากงานที่ทำที่โรงเรียนนั้นจากนั้นเราก็ไปที่บ้านของยายซึ่งตั้งอยู่ใกล้โรงเรียนเช่นเดียวกันและเราก็สร้างบ้านแถวๆนั้นด้วยตัวเองซึ่งทุกๆคืนเราจะฝันถึงบ้านพักที่เคยอยู่อาศัยนั้นทำให้แม่เราสงสัยมากว่าเกิดอะไรขึ้น

แม่ของเรานั้นมีความเชื่อว่าจิตและดวงวิญญาณของเราคงยังผูกพันอยู่กับบ้านพักแห่งนั้นแม่จะได้ทำการเดินทางไปที่บ้านพักแห่งนั้นกวักมือเรียกเราหรือก็คือเรียกดวงจิตของเราที่แม่เชื่อให้ตามแม่มาที่กลับบ้านจะถึงหน้าจะทำอย่างนั้นมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเรายังคงฝันถึงบ้านพักนั้นตลอดเวลาซึ่งใจเราก็คิดว่าอาจจะเป็นเพราะว่าเราอยู่ที่นั่นมาตั้งแต่เกิดทำให้เรารู้สึกรักและเขาจะฝันถึงเนื่องจากยังคิดถึงและยังอยากอยู่ที่นั่นหลังจากนั้นเดือนเมษายนไม่รู้เกิดอะไรขึ้นมีน้ำป่าไหลลงมาจากป่า

ซึ่งน้ำป่ามันก็ไหลมาเร็วมากมีคนตายมากกว่า 100 คนซึ่งนั่นทำให้คนหลายคนเสียชีวิตลงแม้กระทั่ง เด็กนักเรียนเสียชีวิตด้วย หลังจากนั้นเราก็พบว่าบ้านของเรานั้นและบ้านของครอบครัวเรารวมถึงบ้านของผู้ใหญ่บ้านเป็นเพียงแค่บ้านทั้งหมดที่ยังอยู่ได้ระหว่างที่มีน้ำป่าซึ่งวันนั้นพ่อนอนหลับไปแล้วฝันว่าพบเด็กนักเรียนร้ายคนทั้งโรงเรียนพากันมานั่งเต็มบ้านและร้องไห้ซึ่งหลังจากนั้นวันต่อมาน้ำก็เริ่มหายไปจนเกือบจะหมดแล้ว

ซึ่งพ่อกับฉันก็เดินทางไปที่โรงเรียน หลังจากนั้นพ่อก็เห็นว่าเด็กนักเรียนที่พ่อเห็นในฝันทุกๆคืนเด็กพวกนั้นตายหมดแล้ว เป็น เรื่องเล่าจากที่โรงเรียน ซึ่งทำให้พ่อตกใจมากซึ่งพ่อบอกว่าที่โรงเรียนนั้นพี่เยอะมากดังนั้นช่วงนี้พ่อก็ไม่กลัวหรอกเพราะว่าเพราะเห็นบ่อยแล้วซึ่งนอกจากนั้นเมื่อเราเข้าไปดู ทีวีในโรงเรียนกับพ่อแม่อยู่ๆเราก็รู้สึกว่าอยากจะไปล็อกห้องลูกบาสเราต้องเดินไปล็อคซึ่งเรามั่นใจว่าเรารักเรียบร้อยแล้วกลับมาดูหนังกับพ่อต่อแต่อยู่ประตูก็เปิดเองออกมาพร้อมกับมีเสียงเอี๊ยดอ๊าดและลูกบาสทั้งหมดก็ไหลออกมาทั้งๆที่เราเก็บใส่ตะกร้าเรียบร้อยซึ่งนั่นทำให้เรากลัวจนหนีออกจากที่นั่น พ่อก็เริ่มหางานทำหน่อยจะได้เงินเยอะและเราก็ย้ายไปกรุงเทพฯและไม่เคยคิดที่จะกลับมาที่นั่นอีกเลยประสบการณ์ที่ฉันกลัวมาก

 

สนับสนุนโดย   คาสิโนออนไลน์